Mevrouw A.M.H.

Body: 

Laat ik u iets vertellen over mijn leven met borstkanker.
In 2004 kreeg ik voor het eerst borstkanker; mijn borst werd geamputeerd. Daarop volgde een chemokuur waar ik verschrikkelijk ziek van ben geweest. Vijf jaar later kwam de borstkanker weer terug met uitzaaiingen naar de longen. Ik kreeg weer chemo. Na anderhalf jaar kwam er verbetering: op de CT-scan was nog een klein vlekje te zien, maar dat vlekje kon ook bindweefsel zijn, zo zei de arts. Het bloed zag er fantastisch uit.
Toen heb ik besloten met de chemo te stoppen omdat mijn benen moe, zwaar en pijnlijk aanvoelden. Na een poos was de pijn verdwenen. Ik kon weer fietsen en wandelen, het leven lachte me weer toe.

Nu, na drie jaar, is de borstkanker weer teruggekeerd met meer uitzaaiingen in beide longen en naar de lever. Daar sta je dan, als de arts met deze mededeling komt. Wat nu? Ik had geen zin om bij de pakken neer te gaan zitten.

De oncoloog vertelde mij over een wereldstudie TDM Kamillakuur en hij dacht dat deze kuur wel eens goed zou kunnen aanslaan. Maar helaas werkte bij mij deze kuur niet voldoende.
Dankzij mijn ondersteunende arts uit Overdinkel ben ik bij het Centrum Hyperthermie in Amsterdam terechtgekomen. In zijn wachtkamer lag een tijdschrift waarin ik las over hyperthermie. Nog diezelfde avond heb ik deze behandeling opgezocht op internet. Dat sprak mij wel aan.
Mijn oncoloog veegde de hyperthermie eerst van tafel; hij zag er niets in. Maar ik wilde deze behandeling, koste wat kost. Uiteindelijk wilde hij wel meewerken en hij verstrekte de gegevens over mijn ziekte. Toen was ik er klaar voor.

De afspraak met dokter Bachrach was snel gemaakt. De eerstvolgende zaterdag werd gepland. Mijn zoon en ik werden gastvrij ontvangen door zijn assistent. Wij lieten ons voorlichten door de arts, die ons gelijk op ons gemak stelde. Hij gaf ons de gelegenheid om met een andere patiënt in gesprek te gaan, en hij liet ons de apparatuur zien. Dokter Bachrach liet ons weten dat het ziektebeeld chronisch zou kunnen worden.
Mijn zoon en ik namen afscheid van hem, en buiten gekomen zei ik tegen mijn zoon: “Wat ben ik blij met dit gesprek en met de komende hyperthermiebehandelingen.” De week erna kreeg ik de eerste behandeling.

Nu kan ik met vreugde vertellen dat na de eerste hyperthermiebehandelingen de beklemming op de borst helemaal was verdwenen. Ik kon weer normaal traplopen. Na drie behandelingen had ik al meer lucht, en de vermoeidheid was verdwenen. De chemo is aangepast en ik heb nergens meer last van.
Het immuunsysteem is weer op gang gekomen, de doorbloeding werkt beter en mijn energie is teruggekeerd. Vóór de hyperthermiebehandelingen waren verschillende kankercellen nog gegroeid, nu, na de behandelingen, zijn ze geslonken met meer dan 60 procent. Op dit moment is het hele proces stabiel en mijn oncoloog is tevreden.
Maar ik ben nog niet tevreden. Mijn geloof, transcendente meditatie, hyperthermie, chemo, gezond eten en positief denken, ik ga voor de 100 procent genezing.

Hopelijk raakt hyperthermie landelijk meer bekend en hopelijk gaan de zorgverzekeraars deze behandeling vergoeden, zodat iedereen de kans krijgt hiervoor te kiezen. Volgens mij levert hyperthermie op de langere termijn veel besparing op voor de verzekeraars, omdat er daardoor minder beroep wordt gedaan op fysiotherapeuten, psychologen, enzovoort. En heel belangrijk: dankzij hyperthermie is de chemo beter te verdragen.
Waarom zoveel lijden als dat niet nodig is?

Met plezier rijd ik naar Amsterdam voor de behandeling, die aangenaam is. Met een kop thee, liggend op een watermatras val ik vaak in slaap. De tijd gaat snel. Als de kuur is afgelopen, ga ik weer energierijk huiswaarts.

Nederlands
Soort kanker: 
Uitgezaaide borstkanker
Datum: 
March, 2014